باد می رفت به سر وقت چنار و من به سر وقت خدا می رفتم ...

                                                                                                  سهراب سپهری

               باد ما را خواهد برد ....

                                                                                      عکس از داریوش محمدخانی

                                                             I wish , ....

                                                                                            عکس از داریوش محمدخانی

کلمات سرچشمه ی سوء تفاهمات هستند ...

به تو دست می سایم و جهان را در می یابم...

به تو می اندیشم و زمان را لمس می کنم ...

     

                                                                                    عکس از داریوش محمد خانی

گفتگویی با زندگی

ای زندگی . ندانم چیستی.

اما نیک دانم که من و تو باید که از هم جدا شویم.

چگونه شد که ما با هم دیدار کردیم. کی بود و کجا .

همه ی اینها برای من جزو اسرار است.

ای زندگی . ما زمانی دراز با هم بوده ایم.

در خوش و ناخوش . در ابر و آفتاب.

آه که جدایی دوستان عزیز چقدر سخت و سنگین است

و شاید اشکی و آهی در کنار آن خرج شود

آنگاه تو می توانی . بی نشان و بی خبر به راه خود روی .

زمان را تو انتخاب کن .

اما به من شبخوش مگوی .

بلکه در اقلیمی روشنتر و افقی بازتر

با من بگوی صبح به خیر . !

                                                                                                            آنا باربو

آنکه می گوید دوستت می دارم

خنیاگر غمگینی است که آغازش را از دست داده است

ای کاش عشق را زبان سخن بود .

شاملو

اگر که بیهده زیباست شب

برای که زیباست شب؟

برای چه زیباست ؟

در زمستان سیبی از درخت گیلاس چیدم

به مادر گفتم.

او گفت:

بچه تو بی عقلی !

                             مگر می شود از درخت گیلاس یک سیب چید؟

به پدر هم گفتم

او گفت:

چه حرف مضحکی مگر می شود در زمستان یک سیب چید

به خواهر کوچکتر هم گفتم

او گفت:

                         یکی برای من می چینی؟ !

                                                                                                                                               نسرین مختاری

خوشا صحبت دوستی که در کنارش

نه مجبوری که اندیشه های خود را بسنجی

و نه گفته ها را در ترازو نهی

بلکه بی خیال هر چه می اندیشی بر زبان می آوری

و کاه و گندم را در کف او می نهی

و بی گمان دانی که او

آن کاه و گندم را غربال خواهد کرد

دانه ی شایسته را به کار خواهد گرفت

و کاه را با نفس مهربانی به باد خواهد سپرد

دینا ماریا مولاک کرک